Jantienus Huizing en Hillechien Ram

Mijn vader is op 17 december 1999 overleden. Zijn gezondheid was al jaren erg slecht en de voorbereiding op een operatie in verband met longkanker werd hem helaas fataal. Mijn moeder leeft nog en hoopt binnenkort 86 jaar te worden. Haar gezondheid is erg fragiel en een bron van zorg voor ons. De afgelopen anderhalf jaar waren helaas niet haar mooiste na een lang en gezond leven.

Tinus is geboren in Onstwedde een plaats die ook in mijn paspoort staat en die mijn leven lang al vraagtekens oproept bij degene die het leest. Een gemeente die niet meer bestaat en opgegaan is in Stadskanaal. Met een vader en een grootvader die turfschipper waren leek de toekomst voorbestemd en de oorlogsjaren werden overleefd als turfschipper samen met zijn vader en zijn broer Geert…..na een aantal omzwervingen waaronder een baantje in een limonadefabriek werd hij slager. Een beroep waaraan hij de rest van zijn werkzame leven trouw is gebleven. Een beroep waar “je nooit in uitgeleerd raakt” was een belangrijke uitspraak. Hij was trots op zijn vak!

En ondanks zijn vak was hij een dierenliefhebber. Een zieke cavia lag op een kussen voor de verwarming en voor het laten inslapen van een zieke oude boxer moest ik uit Den Haag overkomen want Pa lukte het niet om de hond achter te laten na drie bezoeken aan de dierenarts.

Op 12 oktober 1946 is hij getrouwd met Hillie Ram, toen 19 jaar oud. Vaak is het verhaal thuis verteld…..hoe zwaar het was…..net na de oorlog….geen spullen en dan moeten trouwen. Het was een zware tijd voor ze, moeten inwonen bij haar ouders. Een schande want zwanger en moeten trouwen. Het zal heftig zijn geweest. Pa deed ’s avonds de zogenaamde stille slachtingen. Een varken van een boer in de schuur slachten en daar wat extra’s mee verdienen. Zo werd een kinderwagen bij elkaar verdiend. Ma werkte in de huishouding bij familieleden en zo werd langzaamaan een eigen en zelfstandig bestaan bij elkaar gespaard.

Tijdens de bevalling kreeg Ma een zwangerschapsvergiftiging en bleek er een tweeling op komst te zijn. Te vroeg geboren in 1947……opnieuw een heftige gebeurtenis in het leven van een pas getrouwd stel. Na 32 uur is Klaas overleden. Gezinus (Simon) heeft het gelukkig overleefd. Aangezien het in die tijd gebruikelijk was om de kinderen naar de ouders te vernoemen op volgorde van geboorte was het de bedoeling om de namen net andersom te hanteren. Echter Opa Klaas Ram moest de aangifte doen aangezien Ma ernstig ziek was en Pa daarom niet naar het gemeentehuis kon. De overleden baby heeft hij daarom vernoemd naar zichzelf en Klaas genoemd. Gezinus (Simon) is daarom vernoemd naar Opa Huizing……

Op tweede kerstdag 1952 is Trijn geboren, en op 12 februari 1958 kwam er weer een jongen die toen de naam Klaas kreeg. En in 1966 kwam ik ter wereld, Jantinus (al snel John geworden dankzij de bemoeienissen van mijn zus)…..een niet meer verwachte nakomeling en nog eentje van 11 pond weet ik uit de overlevering. Opnieuw een pittige bevalling heb ik begrepen.

Ma maakte inmiddels dagelijks de lagere school schoon en Pa was slager bij Slagerij Alons in Musselkanaal. En dat heeft hij 25 jaar volgehouden. Toen op een vrijdagmiddag, de laatste dag voor de zomervakantie kwam hij thuis en vertelde hij dat hij op staande voet ontslag had genomen als gevolg van een arbeidsconflict. Even later kwam zijn werkgever om de ruzie uit te praten…. Dat is met een Huizing echter een hele uitdaging want terugkomen op een eenmaal genomen besluit is niet onze sterkste kant zeg maar en ontslag genomen bleef ook ontslag genomen. De volgende dag gingen we op vakantie naar een camping in Friesland….. Het was 1974 en Nederland speelde in de finale tegen Duitsland….ik heb niets met voetbal….maar de teleurstelling bij Pa was groot. Volgens mij gaf de verloren finale meer stress dan een ontslag na een dienstverband van 25 jaar……mijn vakantie heeft er niet onder geleden.….

Op maandag na de vakantie had Pa een baan in de metaal. Hij was aan het werk en niet werkloos wat erg belangrijk voor hem was. Maar gelukkig voor hem duurde dat maar kort. Hij werd gevraagd als chef slager in een Supermarkt De Kroon in Nieuw Buinen en daar was hij erg blij mee. Helaas duurde dat niet lang…. Hij kreeg problemen met rug en longen en werd op te jonge leeftijd afgekeurd.

Ma kreeg op haar 49ste een hardinfarct en moest ook stoppen met werken, zo ging dat in die tijd. Gelukkig heeft ze daar eigenlijk nooit meer nadelige effecten van gehad of aan overgehouden. Tot op hoge leeftijd had Ma een goede gezondheid en van klagen was al helemaal nooit sprake!

Allebei gek op hun 8 kinderen (kinderen en aangetrouwd), 8 kleinkinderen en 2 achterkleinkinderen hebben ze een goed leven samen gehad tot Pa op 75 jarige leeftijd overleed. Te vroeg….. Zoals gezegd de gezondheid van Ma is fragiel en dementie eist zijn tol op haar oude dag. Maar op de momenten dat ze helder is genieten we van haar en van haar humor die haar zo kenmerkt.

Drive en ambitie hebben ze hun kinderen meegegeven en dat heeft ons allemaal gebracht tot waar we nu zijn. Twee mensen die apetrots waren en zijn op hun kinderen en kleinkinderen……

 

Jantinus (John) Huizing 5 maart 2013, Duiven